Νέα

Θερμαντήρας υγρών

Ενδοφλέβια Θεραπεία, Συστήματα Χορήγησης Υγρών για Αναζωογόνηση και Συσκευές Διάσωσης Κυττάρων

Vanessa G. Henke, Warren S. Sandberg, στο The MGH Textbook of Anesthetic Equipment, 2011

Επισκόπηση συστημάτων θέρμανσης υγρών

Ο πρωταρχικός σκοπός των θερμαντήρων ενδοφλέβιων υγρών είναι η θέρμανση των εγχυόμενων υγρών σε θερμοκρασία κοντά στο σώμα ή ελαφρώς υψηλότερη, για την πρόληψη της υποθερμίας λόγω έγχυσης κρύων υγρών. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τη χρήση θερμαντήρων υγρών περιλαμβάνουν εμβολή αέρα, αιμόλυση που προκαλείται από θερμότητα και τραυματισμό αγγείου, διαρροή ρεύματος στη διαδρομή υγρού, λοίμωξη και διήθηση υπό πίεση.42

Ένας θερμαντήρας υγρών ενδείκνυται επίσης απολύτως για την ταχεία έγχυση προϊόντων ψυχρού αίματος, λόγω των κινδύνων καρδιακής ανακοπής και αρρυθμίας (ειδικά όταν ο φλεβοκομβικός κόμβος ψύχεται σε θερμοκρασία μικρότερη των 30°C). Έχει αποδειχθεί καρδιακή ανακοπή όταν οι ενήλικες λαμβάνουν αίμα ή πλάσμα με ρυθμούς μεγαλύτερους από 100 mL/min για 30 λεπτά.40 Το όριο για την πρόκληση καρδιακής ανακοπής είναι πολύ χαμηλότερο εάν η μετάγγιση χορηγείται κεντρικά και στον παιδιατρικό πληθυσμό.

Οι θερμαντήρες υγρών μπορούν να κατηγοριοποιηθούν γενικά σε συσκευές που έχουν σχεδιαστεί για τη θέρμανση υγρών για συνήθεις περιπτώσεις και σε πιο σύνθετες συσκευές που έχουν σχεδιαστεί για αναζωογόνηση μεγάλου όγκου. Ενώ όλοι οι θερμαντήρες υγρών περιέχουν θερμαντήρα, θερμοστατικό έλεγχο και, στις περισσότερες περιπτώσεις, ένδειξη θερμοκρασίας, οι θερμαντήρες υγρών αναζωογόνησης είναι βελτιστοποιημένοι για υψηλότερες ροές και διακόπτουν τη ροή προς τον ασθενή όταν ανιχνεύεται σημαντική ποσότητα αέρα στις σωληνώσεις. Οι απλοί θερμαντήρες υγρών παρέχουν ζεστά υγρά με ρυθμούς έως και 150 mL/min (και μερικές φορές με υψηλότερους ρυθμούς, με εξειδικευμένα σετ μίας χρήσης και εγχύσεις υπό πίεση), σε αντίθεση με τους θερμαντήρες υγρών αναζωογόνησης που θερμαίνουν αποτελεσματικά τα υγρά με ρυθμούς ροής έως και 750 έως 1000 mL/min (ένας θερμαντήρας υγρών αναζωογόνησης εξαλείφει ακόμη και την ανάγκη για συμπίεση).

Η θέρμανση των ενδοφλέβιων υγρών μπορεί να επιτευχθεί με εναλλαγή ξηρής θερμότητας, εναλλάκτες θερμότητας αντίθετης ροής, εμβάπτιση σε ρευστό ή (λιγότερο αποτελεσματικά) τοποθετώντας μέρος του κυκλώματος ρευστού κοντά σε ξεχωριστό θερμαντήρα (όπως μια συσκευή εξαναγκασμένης κυκλοφορίας αέρα ή ένα θερμαινόμενο στρώμα νερού).